السلام علیک یا جعفر بن محمد الصادق البارّ الأمین

سلام بر شیخُ الأئمّة علیهم السلام و رئیس مذهب و مکتب ، سلام بر کسی که جهت استوار گشتن مبانی دین و جاویدان شدن اسلام حقیقی‌ و ایمان راستین ، با‌ وجود سلاطین و حُکّام غاصب و متجاوز عباسی و تقیّه شدید از آن‌ها ، رنج فراوانی دید و زحمات بسیاری کشید و مصائب سنگینی چشید تا هم اکنون نوای گوش نواز قال الصادق علیه السلام در جای جای عالم‌ طنین انداز شود و سفره با برکت علم و معرفت و حکمت او ، دوست و دشمن را بهره‌مند سازد.

در پی سست شدن ارکان حکومت بنی‌امیه و انتقال حکومت غاصبانه از بنی‌امیه به بنی‌عباس ، امام باقر و امام صادق علیهما السلام علی رغم مشکلات فراوان و تقیّه شدید از حاکمان ، فرصتی استثنایی یافتند تا بتوانند از طریق تربیت شاگردان زبردست ، در علوم و فنون مختلف و برپایی جلسات متنوع علمی ، به تدوین و انتشار معارف ناب اسلام بپردازند و مسیر هدایت را برای تشنگان و جویندگان حقیقت هموار سازند.

ابن شهرآشوب در کتاب مناقب آل ابیطالب جلد ۴ صفحه ۲۴۷ ، تعداد کسانی که از امام صادق علیه السلام روایت کرده‌اند را چهار هزار نفر دانسته است و این به معنای انعکاس قدرت و فرمانروایی علمی امام صادق علیه السلام در صفحات تاریخ است.

همین شکوفایی علم و دانش و پر آوازه شدن نام نامی جعفر بن محمد و کینه و حسادت نسبت به بنی‌هاشم ، بنی‌عباس را بر آن داشت تا ظلم و ستم بر این خاندان را به جایی رسانند که کافی شریف نقل می‌کند : 
...عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: وَجَّهَ أَبُو جَعْفَرٍ الْمَنْصُورُ إِلَی الْحَسَنِ بْنِ زَیْدٍ وَ هُوَ وَالِیهِ عَلَی الْحَرَمَیْنِ أَنْ أَحْرِقَ عَلَی جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ دَارَهُ فَأَلْقَی النَّارَ فِی دَارِ أَبِی عَبْدِ اللهِ فَأَخَذَتِ النَّارُ فِی الْبَابِ وَ الدِّهْلِیزِ فَخَرَجَ أَبُو عَبْدِ اللهِ عَلَیهِ السَّلامُ یَتَخَطَّی النَّارَ وَ یَمْشِی فِیهَا وَ یَقُولُ أَنَا ابْنُ أَعْرَاقِ الثَّرَی أَنَا ابْنُ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِ اللهِ عَلَیهِ السَّلامُ.
مفضّل بن عمر گفته است: منصور [عبّاسی] به حسن زید که والی‌اش بر حرمین [مکّه و مدینه] بود ، پیغام فرستاد که خانۀ جعفر بن محمّد [علیهما السّلام] را بسوزان. او خانۀ حضرت صادق علیه السّلام را به آتش کشید و آتش به در و دهلیز خانه ، زبانه گرفت. حضرت صادق علیه السّلام درحالی که بر آتش گام می‌زد و راه می‌رفت ، بیرون آمدند و فرمودند: منم پسر اعراق الثری [ریشه‌های زمین] ، منم پسر ابراهیم خلیل علیه السّلام. [«اعراق الثری» لقب حضرت اسماعیل علیه السّلام بوده است].

منصور دوانیقی ملعون پس از ظلم‌های فراوان و اذیت و آزارهای بی‌امان ، بارها قصد جان امام صادق علیه السلام را کرد و در نهایت ، در روز ۲۵ شوال سال ۱۴۸ هجری قمری توانست امام صادق علیه السلام را به صورت مخفیانه مسموم کرده و به شهادت برساند. عمر شریف آن امام همام ، شصت و پنج سال بود.